چوب تحت فشار به چه معناست؟

وقتی چوب تحت فشار قرار می گیرد به چه معناست؟

چوب تحت فشار الواری است که تحت فشار زیاد مواد شیمیایی نگهدارنده وارد الیاف آن شده است که رفتار مواد را پس از قرار گرفتن در معرض خاک، باران و حشرات تغییر می‌دهد. رنگ سبز یا قهوه‌ای که در قفسه‌های چوبی در محوطه‌های تامین ساختمان مشاهده می‌شود، از این فرآیند ناشی می‌شود، نه از خود گونه‌های درخت. یک تکه کاج درمان نشده که در خاک مرطوب نشسته است می‌تواند در طی یک یا دو فصل شروع به پوسیدگی نرم و اسفنجی کند، در حالی که همان تخته‌ای که با یک ماده نگهدارنده مبتنی بر مس درمان شده و برای تماس با زمین درجه‌بندی شده است، می‌تواند برای دو یا سه دهه از نظر ساختاری سالم بماند، گاهی اوقات بیشتر بسته به آب و هوای محلی، زهکشی و نحوه نگهداری ساختار.

سازندگان و پیمانکارانی که با سازه های فضای باز کار می کنند به طور مداوم بر این تمایز تکیه می کنند. یک ستون حصاری که در خاک رسی در یک منطقه مرطوب مدفون شده است با مجموعه‌ای از تنش‌های بسیار متفاوت نسبت به تخته عرشه‌ای که در زیر یک ایوان سرپوشیده قرار دارد، مواجه می‌شود و سطح درمان اعمال شده روی چوب باید با آن مواجهه مطابقت داشته باشد. به همین دلیل است که حیاط های چوبی به جای یک نسخه همه منظوره، چندین درجه چوب فرآوری شده را در اختیار دارند، و به همین دلیل است که قوانین ساختمانی در بسیاری از حوزه های قضایی مشخص می کنند که کدام درجه برای کدام قسمت از سازه قابل قبول است.

گونه های مورد استفاده نیز نقش دارند. کاج زرد جنوبی برای درمان مطلوب است، زیرا ساختار سلولی آن به اندازه کافی متخلخل است تا محلول های نگهدارنده را به راحتی بپذیرد، در حالی که چوب های متراکم تر مانند صنوبر داگلاس، قبل از اینکه ماده شیمیایی بتواند به اندازه کافی عمیق نفوذ کند تا موثر باشد، نیاز به بریدگی دارند، فرآیندی برای ایجاد برش های کوچک در سطح.

فرآیند درمان چگونه کار می کند

محافظت از فیزیک حاصل می شود، نه از پوشش سطح. یک قوطی رنگ بیرونی یا یک درزگیر عرشه فقط از لایه بیرونی تخته محافظت می‌کند، بنابراین هنگامی که آن لایه ترک خورد یا فرسوده شد، رطوبت و قارچ‌ها راه خود را پیدا می‌کنند. در عوض درمان فشار، ماده نگهدارنده را به ساختار سلولی چوب فشار می‌دهد، بنابراین محافظ به جای نشستن روی تخته، از طریق تخته عبور می‌کند.

الوار خشک شده در کوره در یک استوانه فولادی مهر و موم شده قرار می گیرد و یک خلاء هوا را از سلول های چوب بیرون می کشد تا جایی برای محلول نگهدارنده ایجاد شود. هنگامی که محفظه با مایعی مانند مس قلیایی چهارتایی یا آزول مس پر می شود، فشار داخل سیلندر به چیزی بین 100 تا 160 پوند بر اینچ مربع می رسد و ماده شیمیایی را به عمق دانه می برد. پس از یک دوره خیساندن که می تواند چندین ساعت طول بکشد، مایع اضافی تخلیه می شود و تخته ها قبل از رفتن به توزیع خشک می شوند. مس ماده فعال است در بخش عمده‌ای از درمان‌های خانگی که امروزه فروخته می‌شود، زیرا برای قارچ‌ها و حشرات چوب‌بر که مسئول پوسیدگی هستند سمی است، اما برای افراد و حیوانات خانگی بسیار خطرناک‌تر از فرمول‌های مبتنی بر آرسنیک است که در اوایل دهه 2000 از استفاده عمومی حذف شدند.

سطح نگهداری، به این معنی که مقدار ماده شیمیایی نگهدارنده در هر فوت مکعب چوب پس از درمان، نحوه عملکرد تخته را در طول زمان تعیین می کند. تخته‌ای که برای تماس با زمین در نظر گرفته شده است، سطح نگه‌داری بالاتری نسبت به تخته‌ای که برای نرده‌های روی زمین در نظر گرفته شده است، دارد، به همین دلیل است که این دو قابل تعویض نیستند، حتی اگر ممکن است در قفسه‌های چوبی یکسان به نظر برسند.

واقعیت سریع

آزول مس و کواترنری مس قلیایی دو سیستم نگهدارنده غالب در الوارهای مسکونی بوده اند از زمانی که آرسنات مس کرومی از استفاده عمومی مصرف کنندگان در حدود سال 2003 خارج شد و هر دو دارای چندین دهه داده های میدانی هستند که از استفاده آنها در تنظیمات تماس با زمین پشتیبانی می کند.

خواندن رتبه بندی های درمان و دسته بندی های استفاده

الوارهای تحت فشار معمولاً دارای مهری هستند که سطح نگهداری و دسته استفاده مورد نظر را نشان می دهد، و کارکنان کارخانه چوب و بازرسان ساختمان هر دو هنگام بررسی مناسب بودن تخته برای مکان مورد نظر خود به این مهر اشاره می کنند. اختلاط این دسته ها یک منبع رایج از شکست زودرس است. تخته ای که برای قرار گرفتن در بالای زمین مهر و موم شده است و در نهایت به عنوان یک پایه حصار مدفون می شود، می تواند یکپارچگی ساختاری را در کمتر از نیمی از زمانی که در کاربرد صحیح دوام می آورد، از دست بدهد.

بازرسان گاهی اوقات به جای جست و جوی تمبر روی هر تخته، تگ انتهایی منگنه شده روی یک دسته چوب را بررسی می کنند، زیرا برچسب گواهی شرکت تصفیه کننده، ماده شیمیایی مورد استفاده و سطح نگهداری را با هم در یک مکان فهرست می کند. اگر یک ادعای گارانتی یا سؤال بازرسی مطرح شود، نگه داشتن برچسب از یک خرید در پرونده می تواند بعداً مهم باشد.

جایی که این چوب در یک سایت شغلی نشان داده می شود

از آنجایی که در برابر رطوبت و آفات مقاوم است، الوارهای تحت فشار به ماده استانداردی برای قاب بندی و پشتیبانی کارهایی تبدیل شده اند که در خارج از منزل زندگی می کنند یا مستقیماً خاک را لمس می کنند. زیرساخت‌های عرشه، از جمله تیرچه‌ها و تیرهای پنهان در زیر تخته‌های قابل مشاهده، معمولاً از پایه‌های نرده‌ها، ریل‌ها و الوارهای مورد استفاده در دیوارهای حائل و تخت‌های باغ بلند ساخته می‌شوند. سازه‌های زمین بازی و قاب‌های مبلمان در فضای باز نیز به آن تکیه می‌کنند، همراه با صفحات آستانه و اعضای قاب که نزدیک به پایه‌ای قرار دارند که رطوبت زمین یک نگرانی است.

باغبانان گاهی اوقات در استفاده از الوارهای فرآوری شده در نزدیکی گیاهان خوراکی تردید دارند، اما دفاتر ترویج کشاورزی بارها این سوال را مورد بررسی قرار داده‌اند، و درمان‌های مبتنی بر مس که امروزه در الوارهای مسکونی استفاده می‌شوند، محکم به الیاف چوب می‌چسبند. مقداری که به خاک اطراف مهاجرت می کند به اندازه کافی کم است که به خوبی در سطحی قرار می گیرد که برای محصولات غذایی نگران کننده است، به همین دلیل است که الوارهای فرآوری شده در ساخت و ساز بستر مرتفع باقی می مانند. برخی از پرورش دهندگان هنوز ترجیح می دهند داخل یک تخت را با ورقه های پلاستیکی به عنوان یک بافر اضافی بپوشانند، اگرچه این عمل بیشتر یک موضوع راحتی شخصی است تا یک الزام ایمنی مستند.

رسیدگی و مراقبت طولانی مدت

درمان در برابر پوسیدگی و حشرات محافظت می کند، اما چوب را در برابر آب و هوا مصون نمی کند یا نیاز به نگهداری اولیه را از بین نمی برد. هر کسی که تخته‌های فرآوری‌شده را برش می‌دهد یا سنباده می‌زند باید دستکش و ماسک گرد و غبار بپوشد، زیرا خاک اره باقیمانده‌های نگهدارنده را حمل می‌کند و ضایعات نباید وارد توده‌های سوختگی شوند زیرا احتراق آن مواد شیمیایی را در دود و خاکستر متمرکز می‌کند. اتصال دهنده ها نیز اهمیت دارند: پیچ های فولادی استاندارد زمانی که در الوارهای مسی قرار می گیرند سریعتر خورده می شوند، بنابراین سخت افزار گالوانیزه داغ یا ضد زنگ توصیه استاندارد در میان پیمانکارانی است که با محصولات ACQ یا آزول مس کار می کنند.

تخته های تازه فرآوری شده اغلب در اثر فرآیند ساخت هنوز مرطوب هستند و از چند هفته زمان خشک شدن قبل از رنگ آمیزی یا رنگ آمیزی سود می برند، زیرا درزگیر استفاده شده خیلی زود به درستی چسبانده نمی شود. یک راه ساده برای بررسی آمادگی، پاشیدن آب بر روی سطح است. اگر مهره‌ها بالا برود، چوب هنوز خیلی خیس است و نمی‌تواند رنگ نهایی را بپذیرد، و اگر ظرف یک یا دو دقیقه خیس شود، تخته آماده است.

یک روکش ضد آب که مجدداً در یک چرخه یک تا دو ساله اعمال می شود، به محدود کردن ترک خوردگی و تاب برداشتن ناشی از چرخه های خیس کردن و خشک کردن مکرر کمک می کند و عمر مفید عرشه، حصار یا ساختار باغ را بسیار فراتر از آنچه که درمان خام به تنهایی ایجاد می کند، افزایش می دهد. صاحبان خانه در مناطقی با چرخه های انجماد و ذوب شدید اغلب متوجه می شوند که آب بندی سالانه با جلوگیری از بررسی سطح که در نهایت اجازه می دهد رطوبت به انتهای بریده نشده برسد، چندین برابر هزینه دارد.