چوب لمینت چسب چیست؟

الوارهای لمینت شده با چسب، که به طور گسترده در تجارت به عنوان گلولام شناخته می شود، نحوه تفکر معماران و مهندسان در مورد ساخت و ساز چوبی با دهانه بلند را تغییر می دهد. به جای تکیه بر یک کنده اره شده، لایه های نازک الوار درجه بندی شده با چسب ساختاری خشک، متصل و فشرده می شوند تا عضوی را تشکیل دهند که می تواند از چوب جامد هم اندازه عملکرد بهتری داشته باشد. این مقاله به این می‌پردازد که گلولام واقعاً چیست، چگونه تولید می‌شود، چرا لایه‌بندی به خودی خود عملکرد را بهبود می‌بخشد، و در کجا تمایل دارد در ساختمان‌های واقعی ظاهر شود.

چسب چوب چند لایه در واقع چیست؟

الوارهای لمینت شده با چسب با چسباندن چندین لایه چوب بعدی خشک شده با درجه استحکام با یک چسب ساختاری بادوام و مقاوم در برابر رطوبت که تحت گرما و فشار اعمال می شود تولید می شود. این الوار به سادگی روی هم چیده و به صورت تصادفی چسبانده نشده است. کنترل رطوبت، از بین بردن عیوب مانند گره ها، و پخت کامل چسب تحت فشار پایدار به لایه های جداگانه اجازه می دهد تا بار را به گونه ای تقسیم کنند که به عضو نهایی می رسد. سفتی و پایداری ابعادی چوب اره شده جامد به ندرت مطابقت دارد . قطعه تمام شده را می توان به صورت تیر مستقیم، ستون یا خرپا تولید کرد، یا بسته به آنچه که طراحی می خواهد، به شکل قوسی یا منحنی فشرده شود، بنابراین این ماده هم وظیفه ساختاری و هم ویژگی قابل مشاهده یک ساختمان را دارد.

انتخاب و تهیه مواد اولیه

تولیدکنندگان معمولاً با گونه‌های چوب نرم مانند صنوبر، کاج اروپایی یا کاج جنوبی که برای یکنواخت دانه و رزین متوسط انتخاب می‌شوند، شروع می‌کنند و قبل از خشک کردن آن‌ها در کوره تا سطح رطوبت نزدیک به محیط نهایی ساختمان، آن‌ها را به صورت تخته‌هایی با ضخامت تقریباً بیست تا چهل و پنج میلی‌متر می‌بینند. پس از خشک شدن، هر تخته به صورت جداگانه درجه بندی می شود و بخش هایی با گره های بزرگ یا دانه های متقاطع بریده می شوند و با استفاده از مفاصل انگشت دوباره به هم متصل می شوند. این امر نقاط ضعف هر لمینیت را در موقعیت‌های مختلف درون عضو پخش می‌کند تا اینکه به آنها اجازه دهد در یک مقطع منفرد روی هم قرار گیرند، که بخش بزرگی از این است که چرا عملکرد مکانیکی یک تیر چند لایه نسبت به یک بخش چوب جامد با اندازه‌های مشابه سازگارتر است.

چرا ساختار لایه ای عملکرد بار را بهبود می بخشد؟

استحکام یک کنده معمولاً توسط ضعیف‌ترین نقطه آن، مانند یک گره یا تکان محدود می‌شود، و هنگامی که آن نقطه از ظرفیت خود عبور می‌کند، توانایی حمل بار کل قطعه به شدت کاهش می‌یابد. الوارهای چند لایه ضخامت را به چندین لایه نازک تقسیم می کنند که قبل از ترکیب مجدد، به طور جداگانه بازرسی، با انگشت متصل شده و تعمیر می شوند، که از نظر آماری تأثیر هر نقطه ضعیف را خنثی می کند. آزمایش در طیف وسیعی از اندازه‌های مقطع نشان می‌دهد که برای یک سطح مقطع معادل، الوارهای چند لایه معمولاً نشان می‌دهند. استحکام خمشی و سفتی بالاتر نسبت به الوار جامد که از یک کنده بریده شده است ، همراه با تغییرات کمتر از قطعه به قطعه، به مهندسان اجازه می دهد تا با حاشیه های ایمنی کمتری کار کنند و در کل از مواد کمتری استفاده کنند.

سیستم های چسب و کیفیت باند

خط چسب بین لمینیت ها تصادفی نیست. برای انتقال تنش برشی بین لایه ها بدون تبدیل شدن به نقطه ضعف مجموعه طراحی شده است. چسب‌های ساختاری مبتنی بر رزورسینول و ملامین انتخاب‌های رایجی هستند زیرا در برابر خزش تحت بار پایدار مقاومت می‌کنند و در چرخه‌های مرطوب و خشک کردن مکرر مقاومت می‌کنند. تولیدکنندگان به طور معمول کیفیت پیوند را از طریق لایه‌برداری و آزمایش‌های بلوک برشی بر روی نمونه‌های برش‌گرفته‌شده از دوره‌های تولید آزمایش می‌کنند، زیرا در غیر این صورت یک خط چسب ضعیف در خارج از تیر تمام‌شده قابل مشاهده نیست.

شکل پذیری و بیان معماری

قبل از اینکه چسب کاملاً خشک شود، لایه‌های نازک به اندازه‌ای انعطاف‌پذیر باقی می‌مانند که در داخل قالب به شکل‌های منحنی، قوس‌دار یا پیچیده‌تر فشرده می‌شوند، که پس از گیرش چسب، برای همیشه در جای خود قفل می‌شوند. این ویژگی گلولام را برای سقف سالن‌های ورزشی، سالن‌های نمایشگاه و گنبدهای کلیسا، که در آن به دهانه‌های منحنی بزرگ نیاز است، مناسب می‌سازد، و به معماران اجازه می‌دهد تا گرمای سطح چوب را حفظ کنند و در عین حال به دنبال فرم‌های روانی باشند که دستیابی به آن از نظر اقتصادی در فولاد یا بتن پرهزینه است.

عملکرد آب و هوا و آتش سوزی

گلولام ساختاری متصل شده با چسب ضدآب را می توان برای قرار گرفتن در معرض در فضای باز مشخص کرد، زمانی که با یک پوشش محافظ که انبساط و انقباض ناشی از باران و تغییر رطوبت را مدیریت می کند، جفت شود. هنگامی که در معرض شعله باز قرار می گیرد، سطح بیرونی به تدریج زغال می شود و این لایه ذغال گرما را به خوبی هدایت می کند و انتقال گرما به چوب نسوخته زیر آن را کند می کند. سرعت سوختگی که حاصل می شود نسبتاً قابل پیش بینی است، که به مهندسان امکان می دهد اندازه بخش اضافی مورد نیاز برای نگهداری ظرفیت بار را برای یک دوره معین محاسبه کنند، برخلاف فولاد، که پس از رسیدن به دمای بالا، مقاومت آن می تواند به شدت و بدون هشدار زیاد کاهش یابد.

یک لایه زغال سنگ که در آتش ایجاد می شود، پرتو گلولام را به طور یکنواخت از بیرون به داخل ضعیف نمی کند. آنقدر از هسته محافظت می کند تا محاسبات ساختاری به جای حدس زدن قابل پیش بینی باقی بماند.

برنامه های کاربردی رایج

گلولام در تیرهای سقف سالن‌های ورزشی و سالن‌های نمایشگاه، خرپاهای خمیده پایانه‌های فرودگاه، سازه اصلی پل‌های عابر پیاده و پل‌های وسایل نقلیه با دهانه کوتاه، چارچوب گنبدی سالن‌های کنسرت و به‌طور فزاینده‌ای در قاب‌های باربر ساختمان‌های چند طبقه مسکونی و اداری می‌چرخد. اغلب با محصولات پانلی مانند الوارهای چند لایه جفت می شود، جایی که گلولام بارهای تیر و ستون خطی را حمل می کند و پانل ها بارهای درون صفحه کف و دیوار را تحمل می کنند، و اجازه می دهند کل ساختار اصلی ساختمان از چوب ساخته شود در حالی که هنوز به دهانه ها و طبقه نیازهای پروژه می رسد.

کار در کنار سایر محصولات چوبی مهندسی شده

در یک کار معمولی چوب انبوه، گلولام به ندرت به تنهایی کار می کند. پانل‌های چوبی چند لایه کف و دیوار را تشکیل می‌دهند، چوب روکش چند لایه تیرچه‌ها و سربرگ‌ها با دهانه کوتاه‌تر را می‌گیرند، و گلولام تیرها و ستون‌های طولانی‌تر و با بارهای سنگین‌تری را می‌گیرد، جایی که یک بخش جامد نیاز به بزرگی غیرعملی دارد. انتخاب از میان این محصولات معمولاً به طول دهانه، مسیر بارگذاری، و مقداری از قاب که برای ظاهرش باید در معرض دید باقی بماند، به جای پنهان شدن در پشت پوشش بستگی دارد.

از آنجایی که قوانین ساختمانی در تعداد فزاینده ای از مناطق، محدودیت های ساختمانی و آتش سوزی را برای ساخت و ساز انبوه الوار بلندتر گسترش می دهند، گلولام از یک ماده تخصصی که عمدتاً در انبارها، کلیساها و امکانات ورزشی استفاده می شود، به یک انتخاب معمولی برای قاب بندی متوسط، پل ها و ساختمان های عمومی با دهانه بلند تبدیل شده است.